Symptomen en behandeling van osteochondrose

Osteochondrose is een ziekte die gebaseerd is op degeneratieve veranderingen die optreden in de tussenwervelschijven, wervels en kleine gewrichten van de wervelkolom. Osteochondrose is een trouwe metgezel van de ouderdom. Maar steeds vaker wordt de diagnose gesteld bij jongeren, wat waarschijnlijk te wijten is aan overwegend zittend werk, een ongezonde levensstijl en weinig lichamelijke activiteit. We kunnen veilig aannemen dat het grootste deel van de volwassen bevolking tekenen van osteochondrose vertoont.

Redenen

De elasticiteit van de wervelkolom, de mobiliteit en het vermogen om fysieke activiteit te weerstaan, hangen in de eerste plaats af van de toestand van de tussenwervelschijven. De basis van het pathologische proces bij osteochondrose is een ondervoeding van de structuren van de wervelkolom, in het bijzonder de tussenwervelschijf. Dit leidt tot veranderingen in de normale structuur van weefsels, de tussenwervelschijf verliest zijn elasticiteit en zijn vorm verandert. Dergelijke metamorfosen leiden tot vernauwing van de tussenwervelschijven en als gevolg daarvan tot compressie van de zenuwwortels. Eigenlijk verklaren deze veranderingen het optreden van neurologische symptomen, in het bijzonder rugpijn als gevolg van osteochondrose.

Vervolgens vinden degeneratieve processen plaats in de kleine gewrichten van de wervelkolom en vormen zich botgroei op het oppervlak van de wervels. Al deze veranderingen leiden tot een afname van de flexibiliteit van de wervelkolom.

Dergelijke transformaties van kraakbeen en botweefsel zijn het resultaat van fysiologische veroudering van het lichaam. Maar bij blootstelling aan bepaalde ongunstige factoren treden dystrofische veranderingen in de tussenwervelgewrichten eerder op dan gepland. Deze factoren omvatten:

• Obesitas;
• Sedentaire levensstijl;
• Zwaar fysiek werk;
• Beroepen waarbij u tijdens de werkuren langdurig moet staan of zitten;
• Platvoeten, hallux valgus;
• Misvormingen van de wervelkolom;
• Auto-immuun bindweefselziekten;
• Schommelingen in hormonale niveaus (zwangerschap, menopauze);
• Sporten;
• Spanning;
• Rugblessures, enz.

Soorten osteochondrose

Kenmerken van het klinische beeld van de ziekte zijn afhankelijk van in welk segment van de wervelkolom het pathologische proces plaatsvindt. De volgende soorten osteochondrose worden onderscheiden:

1. Cervicaal;
2. Borst;
3. Lumbale.

Cervicale osteochondrose

Osteochondrose van de cervicale wervelkolom komt vaak voor. Het spierframe van de nek is vrij slecht ontwikkeld, daarom treedt tegen de achtergrond van osteochondrose, zelfs bij een onbeduidende belasting, verplaatsing van de wervels op en, als gevolg daarvan, compressie van de bloedvaten en zenuwen van de nek. Dit verklaart de specificiteit van het klinische beeld bij osteochondrose van de cervicale wervelkolom.

De belangrijkste tekenen van cervicale osteochondrose zijn dus:

• Constante pijn in de nek en het occipitale gebied, verergerd door beweging in de nek;
• Hemicraniale pijn - in één halfrond;
• Duizeligheid, oorsuizen;
• Pijn in de armen;
• Gevoel van gevoelloosheid en tintelingen in de handen.

Thoracale osteochondrose

Osteochondrose van het thoracale gebied is vrij zeldzaam. De belangrijkste voorwaarde voor de ontwikkeling van de ziekte is de aanwezigheid van misvormingen van de wervelkolom.

Tekenen van thoracale osteochondrose:

1. Doffe, pijnlijke pijn in de borststreek, die vaak een gordelvormig karakter heeft;
2. Verhoogde pijn bij het draaien van het lichaam, niezen, hoesten, lachen;
3. Viscerale pijn in het hart, rechter hypochondrium, buik;
4. Gevoelloosheid, paresthesie in de huid van de borstkas.

Lumbale osteochondrose

Het meest voorkomende type osteochondrose. Dit komt waarschijnlijk door het feit dat de grootste belasting direct op het lumbale gebied valt.Symptomen van lumbale osteochondrose:

• Pijnlijke, minder vaak acute pijn in de onderrug, toenemend bij beweging of langdurig verblijf in één statische positie;
• Gevoel van stijfheid in de onderrug;
• Om pijn te verminderen, neemt een persoon een geforceerde houding aan;
• Pijnlijke of scherpe pijn (zoals lumbago) in de bil, dij, onderbeen;
• Tintelingen, paresthesie in de benen.

Diagnose van osteochondrose

Om osteochondrose te detecteren, worden stralingsonderzoeksmethoden gebruikt: radiografie, computer- en magnetische resonantiebeeldvorming van de wervelkolom. Het meest karakteristieke en, belangrijker nog, vroege teken van osteochondrose is een afname van de hoogte van de tussenwervelruimte.

In latere stadia van het degeneratieve proces verschijnen marginale gezwellen (osteofyten) op het oppervlak van de wervels. Ze zijn gemakkelijker te detecteren op laterale röntgenfoto's omdat de osteofyten zich voor en achter de wervels bevinden.

Bovendien treedt bij osteochondrose verplaatsing van de lichamen van aangrenzende wervels op, wat ook op een röntgenfoto kan worden bepaald.

Behandeling van osteochondrose

De behandeling van osteochondrose is effectiever naarmate er eerder mee wordt begonnen. Zoals reeds vermeld is osteochondrose een verandering in de structuur van tussenwervelschijven en wervels. Helaas negeren veel mensen rugpijn lange tijd en raadplegen ze niet tijdig een arts, waardoor ze het moment missen waarop het nog mogelijk is om het pathologische proces te stoppen.

Behandeling van osteochondrose wordt uitgevoerd met behulp van medicijnen, fysiotherapie, massage en chirurgie.

Medicamenteuze therapie:

• Niet-steroïde anti-inflammatoire geneesmiddelen in de vorm van tabletten, zalven, injecties om pijn te verlichten;
• Spierverslappers;
• Chondroprotectors - bevorderen de regeneratie van beschadigd kraakbeen;
• Vitamine- en mineralencomplexen;
• Vaatverwijders;
• Geneesmiddelen die het metabolisme in weefsels normaliseren.

Nadat u de exacerbatie van de ziekte heeft geëlimineerd, moet u doorgaan met revalidatie. Fysiotherapie is dus een zeer belangrijk aspect in de strijd tegen osteochondrose. Het uitvoeren van bepaalde oefeningen draagt bij aan de vorming van een spierkorset. Dit is uiterst belangrijk, omdat dankzij het sterke spierkorset de fysieke belasting gelijkmatig langs de wervelkolom wordt verdeeld. Bij het regelmatig uitvoeren van een reeks oefeningen zal de stijfheid in de wervelkolom verdwijnen en zal het bewegingsbereik toenemen. Massage, fysiotherapie, reflexologie en tractie van de wervelkolom zullen het effect van fysiotherapie helpen versterken.

Als er complicaties optreden in de vorm van hernia tussen de wervels, radiculitis en als conservatieve behandeling niet succesvol is, wordt er toevlucht genomen tot chirurgische interventie. Het doel van een chirurgische behandeling is het elimineren van compressie van de zenuwwortels en bloedvaten, en het stabiliseren van de structuur van de tussenwervelschijf of wervel.

Behandeling van osteochondrose thuis

Folkmedicijnen helpen de symptomen van osteochondrose te verlichten, maar kunnen in geen geval de hoofdbehandeling vervangen. U kunt op internet een groot aantal traditionele behandelmethoden vinden, maar ze zijn niet allemaal veilig, dus raadpleeg uw arts.

Traditionele geneeskunde

Het algemene principe van de volksbehandeling voor osteochondrose is het gebruik van stoffen die een irriterend effect hebben. Het resultaat is een verbetering van de bloedtoevoer naar een bepaald deel van het lichaam, evenals een vermindering van pijn.

In de volksgeneeskunde is het volgende wrijfrecept bekend: meng 0,25 kopjes wodka met 0,5 kopjes honing, voeg 0,75 kopjes geraspte radijs toe, evenals twee eetlepels zout. Het resulterende mengsel moet twee keer per dag over het verontrustende deel van de rug worden gewreven. De procedure moet binnen een week worden herhaald.

Om de pijn te verlichten, kunt u een aardappelkompres op uw rug aanbrengen. Geraspte rauwe aardappelen moeten in gelijke verhoudingen met honing worden gemengd. Wikkel het resulterende mengsel vervolgens in gaas, breng het op je rug aan en wikkel het met een sjaal. Je kunt ook een kompres met klis gebruiken. Om het te bereiden, giet je een glas kokend water in een lepel fijngemalen klisblaadjes. Wikkel het mengsel in gaas en breng het een half uur op je rug aan. Nadat u het kompres heeft verwijderd, moet u uw rug omwikkelen met een warme sjaal.

Het kan nog eenvoudiger: rasp de radijs, doe hem in een katoenen kous en ga er met je rug bovenop liggen.

Let op: Het is belangrijk om voorzichtig te zijn bij het gebruik van folkremedies en uw gezicht niet met uw handen aan te raken. Radijs en andere planten kunnen, als ze in contact komen met de ogen, brandwonden aan het hoornvlies veroorzaken.

Therapeutische gymnastiek

Lichamelijke oefeningen kunnen alleen worden gedaan buiten perioden van exacerbatie. Bij acute pijn moet u afzien van het uitvoeren van gymnastiek, omdat dit alleen maar tot meer pijn zal leiden.

Een geschatte reeks oefeningen zou er als volgt uit kunnen zien:

1. Ga op je rug liggen en strek je benen. Trek de voet van uw rechtervoet naar u toe en de teen van uw linkervoet van u af. Dit moet één voor één gebeuren.
2. Terwijl u op uw rug ligt, plaatst u uw handen achter de achterkant van uw hoofd. De benen moeten bij elkaar worden gebracht en op de knieën gebogen. Je knieën moeten naar links worden gekanteld en je hoofd moet in de tegenovergestelde richting worden gedraaid. Houd slechts een paar seconden vast. Beweeg vervolgens uw knieën naar rechts en uw hoofd naar links.
3. Ga op je rug liggen, armen langs je lichaam. Je moet je knieën buigen en je bekken omhoog brengen. Blijf een paar seconden in deze positie. Terwijl je uitademt, laat je je bekken zakken.
4. Rol op uw zij. Strek je bovenbeen en zwaai het heen en weer.
5. Startpositie op handen en voeten. Buig uw rug, houd deze een paar seconden vast en buig vervolgens naar uw middel.
6. Rol op je rug. Trek uw gebogen linkerknie naar uw rechterelleboog en vervolgens omgekeerd.